Schittering & Duisternis  | Animo & Nacht van de Nacht

Animo koestert de plekken in Alkmaar waar het nog echt donker wordt als de zon achter de kim is verdwenen. Waar de 24-uurs verlichting van de stad niet bij kan, omdat het verder weg is en boompartijen het strooilicht effectief afstoppen. Als daarachter niet elke 100 meter een straatlantaarn staat vinden de dieren er hun slaapplaats en kunnen mensen er de duisternis van het buitengebied beleven.

Toen de landelijke Milieufederaties de Nacht van de Nacht startten Animo had Animo daar direct bij aan kunnen sluiten. Wij kenden de door bomen afgeschermde fietspaadjes al lang en wisten hoe verstild en donker de Oudorperpolder bij het vallen van de avond is. Ruim vóór die eerste Nacht van de Nacht had een groepje van vijf op de fiets stad en omgeving verkend. Onder de naam “Effe Dimmen” maakten zij een fotoserie van onderweg aan donkerte en hinderlijk licht hadden te ontdekken viel. Dit materiaal lieten zij aan ambtenaren van de gemeente zien, die er verlegen mee waren. Juist in die tijd werd het ene na het andere bouwwerk van gemeentewege in een krans van kunstlicht gezet, om van de dag en nacht stralende winkelpuien en toen nog helverlichte verlaten kantoren maar niet te spreken.

De eerste keer dat Nacht van de Nacht in het hele land werd gehouden deed Animo dus niet eens mee, terwijl zij er inhoudelijk helemaal klaar voor was. Pas bij de tweede Nacht haakten we aan met een wandeling van de Abdij van Egmond achterlangs Heiloo door de weilanden naar Alkmaar. In de weitas voerden we een gekalligrafeerd document met ons mee dat we uit handen van de abt hadden gekregen, en dat we later die nacht is afgeleverd in de Remonstrantse Kerk in het Fnidsen.

De jaren daarop ontdekten we de Romantiek van de Rekere: een klassieke molen, een dichter in een doolhof, kaukasische toortsen nabij een moeras en onbekende geuren in stikdonkere tuinen. De wandelingen eindigden tweemaal in molen C van Aggie Fluitman, Elke Nacht van de Nacht komen er meer mensen met ons mee. Twee keer wandelde ook wethouder Jan Nagengast mee, die net als wij vond dat de Oudorperpolder lantaarns nodig heeft met een montuur die het licht naar omlaag zendt en niet zijwaarts of – nog gekker – omhoog. De eerste keer kregen we de belofte dat die betere lampen er zouden komen en in de tweede Nacht stonden ze er.

Het vervolg laat zich raden. Nog niet zo lang geleden zijn Alkmaar en de Schermer, Graft en de Rijp samengevoegd tot één gemeente. In dat grote buitengebied zijn veel meer plekken waar het ’s nachts echt donker wordt. Het onderzoek dat Animo jarengeleden startte verleggen wij dit jaar naar de Eilandspolder, waar wij dankzij onze contacten met de groep met o.a. Ruud Mastbergen en Ard Schenk een deel van de Nacht op een boot zullen doorbrengen. Opvarenden zijn de mensen van “Open polders” en “de Vrienden van Animo”,  een gezelschap van groene, innovatieve Alkmaarders. De boot van bescheiden omvang zal overvol zijn. We beloven daarom plechtig dat er in 2017 weer een Nacht komt waarin iedereen die mee wil mee kan komen.